201601.18
0
0

Odliczenie VAT z faktury od nieuczciwego kontrahenta

Podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji w postaci braku prawa do odliczenia podatku VAT tylko dlatego, że niektóre podmioty uczestniczące w łańcuchu dostaw towarów prowadziły działalności gospodarczą w celu dokonywania oszustw podatkowych. Pozbawienie podatnika prawa od odliczenia podatku VAT jest środkiem prowadzącym do ukarania nie tego podmiotu, który popełnił przestępstwo finansowe.

Z orzeczenia Trybunału z dnia 22 października 2015 r. w sprawie PPUH Stehcemp sp.j. (C-277/14) wynika, że nieuczciwe postępowanie sprzedawcy nie wyklucza odliczenia VAT u nabywcy, a fiskus nie może wymagać od przedsiębiorcy, aby drobiazgowo sprawdzał swoich kontrahentów. Jeśli na fakturze wystawianej przez sprzedawcę znajdują się wszystkie wymagane elementy, to podatnik nabywający towary ma prawo do odliczenia VAT. Przysługuje mu ono nawet wówczas, gdy na podstawie przepisów krajowych wystawca tego dokumentu powinien zostać uznany za podmiot nieistniejący.

Wyrok w sprawie C-277/14 jest kluczowy dla podatników, którzy, bez swojej wiedzy, przeprowadzają transakcje dostawy towarów z podmiotami uznanymi według polskich regulacji za nieistniejące. Wyrok Trybunału chroni podatników wprowadzonych w błąd przez swoich kontrahentów, ale działających w dobrej wierze.

Zdaniem prawników z kancelarii prawnej Kurpisz i Ziobrowski przedsiębiorcy wiążą z tym wyrokiem duże nadzieje na zmianę podejścia organów skarbowych. Prawo odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami wykorzystanymi dla celów oszustwa w podatku VAT jest uzależnione właśnie do dobrej wiary nabywcy, tj. od tego czy nabywca towaru wiedział, bądź na podstawie obiektywnych okoliczności istniejących w sprawie powinien był wiedzieć, iż uczestniczy w oszustwie podatkowym. W związku z powyższym, konieczne jest udowodnienie przez organ podatkowy, że z ogółu obiektywnych okoliczności bezsprzecznie wynika, że podatnik nabywający towar, przynajmniej mógł przewidywać, iż transakcja stanowi nadużycie (oszustwo) podatkowe. Powyższe stanowisko zostało wypracowane w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „TSUE”), które Spółka powołała w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego (m.in. sprawa Axel Kittel C-439/04; sprawa Recolta C-439/04, C-395/02; sprawa Transport Service, Rec, C-395/02; sprawa Optigen i inni C-354/03, C-355/03 i C-484/03; sprawy Mahageben i David, C-80/11, C-142/11).