201601.20
0
0

Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej

Zgodnie art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej w sytuacjach wskazanych w wymienionym przepisie, decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie zaś do treści art. 239 § 2 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Uprawdopodobnienie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, jest drugą niezależną przesłanką, którą organy powinny wykazać w uzasadnieniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. (zob. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r. II FSK 1975/10; wyroki Wojewódzkich Sadów Administracyjnych w Białymstoku z dnia 23 czerwca 2010 r. I SA/Bk 231/10, w Łodzi z dnia 14 maja 2010 r. I SA/Łd 263/10, oraz w Gliwicach z dnia 27 lipca 2010 r. I SA/G1 368/10). W orzecznictwie podkreśla się, że „uprawdopodobnienie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane wiąże się z wykazaniem, że pomimo doręczenia decyzji podatkowej zobowiązany nie wykona jej, zaś wysokie prawdopodobieństwo niewykonania wiąże się co najmniej z jedną z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 o.p.” (zob. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 stycznia 2015 r. V SA/Wa 1724/14). W innym wyroku z dnia 18 września 2014 r. I SA/Sz 492/14 WSA w Szczecinie zauważył, iż „Jak wynika z treści art. 239b § 2 o.p., ustalenie istnienia jednego z czterech warunków wymienionych w art. 239b § 1 o.p. nie oznacza automatycznie, że nieostatecznej decyzji może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Konieczne jest jeszcze uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z takiej decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobnienie jest co prawda surogatem dowodu i nie oznacza konieczności udowodnienia danej okoliczności. Sprowadza się zaś do uzyskania przekonania o istnieniu określonych okoliczności faktycznych w nieskrępowanym regułami dowodowymi procesie myślowym. Stąd też przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy (przypuszczenia), że zobowiązanie to nie zostanie wykonane. Rezultat ustalenia przez organ podatkowy istnienia takiego prawdopodobieństwa musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności”.

Podkreślić należy ponadto, że „różnica pomiędzy udowodnieniem a uprawdopodobnieniem nie polega na obniżeniu wiarygodności stwierdzonych faktów, lecz jedynie na odformalizowaniu czynności zmierzających do ich ustalenia, nie wyłączając przy tym stosowania zasady prawdy obiektywnej. A zatem uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi duże prawdopodobieństwo zmaterializowania się jej.” (zob. Wyrok NSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r. II FSK 1101/13). Uprawdopodobnienie niewykonalności zobowiązania, o którym mowa w art. 239b § 2 o.p. oznacza zatem, że musi ono być poparte konkretnymi danymi.

Należy również podkreślić, iż wykonanie decyzji nieostatecznej ma charakter wyjątkowy, dlatego też przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie mogą być interpretowane rozszerzająco, lecz muszą być poddawane wykładni ścisłej. Prawidłowa interpretacja przepisu art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej, wskazuje, że warunkiem koniecznym nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w związku z którymś z punktów wymienionych w art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej jest uprawdopodobnienie przez organ podatkowy, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Zauważyć bowiem należy, że oparcie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności wyłącznie na okoliczności faktycznej z art. 239b § 1-4 Ordynacji podatkowej czyniłoby zbędnym sformułowany w § 2 art. 239b powyższej ustawy warunek zastosowania tego rygoru, którym jest uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa niewykonania zobowiązania (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. III SA/Po 189/14).

W orzecznictwie podkreśla się również, że „uprawdopodobnienie niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji musi wiązać się z wykazaniem, że pomiędzy sytuacją majątkową zobowiązanego do zapłacenia określonej kwoty, a brakiem możliwości wyegzekwowania należności musi istnieć związek przyczynowy, który według zasad logicznego rozumowania wskazuje na bezskuteczność egzekucji, gdy będzie ona przeprowadzana w późniejszym terminie.” (zob. Wyrok NSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. I FSK 135/12).

Istotną częścią działalności zespołu doradztwa podatkowego kancelarii Kurpisz i Ziobrowski są postępowania podatkowe. W ramach tych usług Kancelaria zapewnia Klientom pomoc w trakcie przeprowadzanych u nich kontroli podatkowych oraz skarbowych. Ponadto reprezentuje Klientów w sporach przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz Naczelnym Sadem Administracyjnym.